आठवण

आठवण माझी कधीतरी येईलच तुला
तू कदाचित रडशीलही
हाथ तुझे ज्ञुळवून ठेव तू
सगळी आसवे तुझी त्यात सामावतील
जो थांबला तुझ्या हातावर
नीट बाघ त्याच्याकडे
एकटाच राहिलेला तो थेंब मीच असेन

मी असा कसा वेगला वेगला

परिस्तिथिती माणसाला बदलते की माणूस परिस्तिथिति नुसार बदलतो
मला हे न उलगडनारे कोड़े आहे
या बदला बदलीच्या गोंधालात बदलता आले नाही आणि बद्लुही शकलो नाही
हेच खरे दुःख आहे